2007/May/29

หลายวันที่ไม่ได้แวะมาที่นี่ กำลังใช้ความพยายามสะสางงานอยู่ค่ะ

เผื่อจะได้เบาลงซะหน่อย แต่ไม่รู้เป็นไงยิ่งทำเหมือนยิ่งเยอะ

ทำอย่างนึงไม่ทันเสร็จสิ้น งานอีกอย่างก็มารอกะโดดขึ้นโต๊ะซะงั้น

แต่ไม่เป็นไรเนอะงานมีไว้ให้ทำ

เดี๋ยววันใดไม่มีงานทำแล้วจะได้บ่นหามัน สู้สู้ ค่ะ

------------------------------------------------------------

คุณคะ (คุณเต่าขาพิการ) รีบๆทำงานตัวเองบ้างน้า

แม้จะเป็นเต่าขาหักก็ยังอยากให้ค่อยๆเดินนะคะถึงจะช้ากว่าใครเพื่อน

แต่สักวันก็ถึงเส้นชัยเหมือนคนอื่นแหละน่า!!!!!

ถึงแม้งานจะยุ่งแต่ก็พอมีเวลาคิดถึงคุณนะคะ (นิดนึงค่ะ)


2007/May/27

ตราบใดเธอและฉัน ยังมี หัวใจเดียวกัน
จะไม่ลืมสัญญา จะไม่มีอะไรมาเปลี่ยน รักเรา
จนกว่า ดวงตะวัน ทอแสงสุดท้าย

ตราบใดบน ฟากฟ้า ยังมี แสงดาวพร่างพราย
จะไม่ลืมสายตา ซึ้งใจ
จะมั่นคงในความรู้สึก ที่เธอ มีให้
ขอให้ฟ้าและดาว ช่วยเป็นพยาน

ตราบใดฟ้า ยังมีแสงดาวข้างเคียงคู่ใจ
นานสักเพียงไหนไม่เคยห่างกัน
ดั่งความรัก ที่เราสองคนรวมใจผูกพัน
เราจะมีกันไม่เคยห่างไกล
เราสอง สัญญา จะอยู่เคียงนิรันดร์
จดจํา แม้วัน สุดท้าย

ตราบใดเธอและฉัน ยังมี หัวใจเดียวกัน
จะให้เธอพักพิงด้วยใจ
หลับตาลงยังคงรู้สึกว่าเธออยู่ใกล้
เหมือนว่าฉันอิงกายข้างเธอนิรันดร์

ตราบใดฟ้า ยังมีแสงดาวข้างเคียงคู่ใจ
นานสักเพียงไหนไม่เคยห่างกัน
ดั่งความรัก ที่เราสองคนรวมใจผูกพัน
เราจะมีกันแม้วันสุดท้าย

2007/May/16

ช่วงนี้งานสุมหัว สุมตัวไปหมดเลย จัดการยังไงๆก็ยังไม่เบาบางซักที

แต่ไม่เป็นไร ค่อยๆจัดการไปเดี๋ยวเรียบร้อยเอง (จริงหรอ 55)

เช้าขึ้นมา....คนไข้รอเพียบ

งานบนโต๊ะอีกกองเบ้อเริ่ม สู้ สู้ค่ะ

เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ไปอบรมที่จ.สุรินทร์ ระยะทางไกลน่าดู ตื่นเต้นค่ะ

ไม่ค่อยขับรถทางไกลแบบนี้ อีกอย่างไม่เคยไปไม่รู้ทางเลยมีแผนที่เล่มนึง

ตลอดการเดินทางหลงนิดหน่อย

มาหลงอีกทีก็ตอนจะเข้าโรงแรมหาทางเข้าไม่เจอ

ขับรถวนอยู่พักใหญ่ ที่บ้านเมืองเขาเงียบดี

สองทุ่มกว่าๆก็เงียบแล้ว สรุปคืนนั้นนอนหลับเป็นตายเลย.............

............................................................

คุณคะ คิดถึงคุณ รับรู้ว่าคุณก็คิดถึง

รับรู้ว่าคุณเป็นห่วงมากมาย

กำลังใจจากคุณได้รับเสมอค่ะ